abytkowy dwór został uratowany przez Pana Józefa i Krzysztofa Rylskich herbu Ostoya.


istoria jest zapisem wydarzeń z przeszłości, swoistym obrazem dni minionych, czarno białą fotografią przeszłych czasów - wydarzeń, miejsc, ale przede wszystkim ludzi, którzy tworzyli tę historię. Nie inaczej było też z Dworem Ostoja. Przystań na chwilę Drogi Gościu i wsłuchaj się w opowieści o historii dworu, być może uda Ci się schwyć nitkę minionych czasów...


wór Ostoya, zwany też Dworem Jasionowskim, powstawał w trzech różnych etapach, każdy z nich miał zaś inny wymiar historyczny. Zbudowany został po 1817 roku z inicjatywy Pani Zofii Czosnowskiej-Oborskiej, która to na cel ten otrzymała od Pana Ignacego Morskiego pewien ustronny zakątek. Szukając autora budynku znaleźć można i przyjąć za wysoce prawdopodobne, że był nim Fryderyk Barman, który w dziele swoim wykorzystał jeden z projektów autorstwa Chrystiana Piotra Aignera.


ak już uprzednio wspomniano, historię dworu podzielić można na trzy okresy. Pierwszy okres można scharakteryzować jako stan, kiedy to dwór reprezentował klasyczną i uznaną formę architektoniczną. Drugi okres uwarunkowany został względami praktycznymi, okazało się, bowiem, że powiększania wymagają powierzchnie mieszkalne oraz potrzebne stało się wyizolowanie części czeladnej - aneks południowo-wschodni, który przylega obecnie do wieży. Czas budowy owego aneksu datować można na trzecią ćwierć XIX wieku, zaś za pewnik przyjąć można, że nastąpiło to po 1849 roku, co za tym idzie - inicjatorem rozbudowy musiał być Pan Henryk Jędrzejowicz. Ów kupił ten majątek od Państwa Doroty i Ignacego Korzeniowskich.


d roku 1887 datować możemy okres współpracy Pana Stanisława Mariana Jędrzejowicza z Panem Tadeuszem Stryjeńskim. Celem owej współpracy była ogólnie pojęta rozbudowa i powiększenie dworu. Zakresem swym działania te objęły dostosowanie wieży po stronie wschodnio-południowej oraz ponowna kompozycja całości budynku, co w efekcie spowodowało, iż dwór otrzymał nowy wymiar i treść. W trakcie przeprowadzonych prac pozbawiona klatkę schodową romantycznej wieżyczki, przez co dwór zbliżył się swą stylistyką do modelu pałacowego.


o zakończeniu II Wojny Światowej targały dworem różne koleje losu, jego dawna świetność splendor zostały zniweczone przez zakładane tu biura i magazyny.